zondeval

"En het GOD schiep na een lange noodzakelijke voorbereiding uiteindelijk de mens. De mens schiep hij naar zijn evenbeeld zijnde het scheppend vermogen en in tegenstelling tot zichzelf schiep GOD de mens zijnde geheel afhankelijk van de derde dimensie. En dat die beperking juist de ontwikkeling mogelijkheden geeft. En in die afhankelijkheid zijn zij zijn ‘kinderen’, maar GOD, de ‘vader’ van God en diens ‘vader’ enz. zal men niet kennen.
(Hierna zal het begrip GOD dan ook geduid worden als ‘het permanent scheppend principe’ PSP.)
En de mens zal dat op een bepaald moment begrijpen door er vanaf te zien een van zijn kinderen verder als zijn enige zoon aan te wijzen door zich bewust te worden daarmee in feite te trachten de eigen verantwoordelijkheid te ontlopen.
En PSP maakte de mens het kwetsbaarst van alle dieren en gaf hen ter compensatie de vrije wil. Zo werd de mens gehouden te gaan calculeren en te creëren en tot bewustzijn te komen en zo, zich gaandeweg te ontdoen van de blinddoek van de overbodige angst. Zo zal de mens niets meer afdwingen door middel van smeekbeden maar de gegeven verantwoordelijkheid zelf dragen.
Daarna zal PSP volstaan met de instandhouding van de derde dimensie door deze Oerknal niet te stoppen. Een deel van de schepping is, op menselijk driedimensionaal niveau, aan de vrije mens. De mens zal dan ook oog in oog staan met de permanente openbaring van de werkelijkheid doch zal zijn eigen oog nooit rechtstreeks kunnen waarnemen. Maar de vrijgekomen kennis zal steeds meer bewustzijn creëren. Zo wordt bij de gratie van de tegenstelling ' tijd en ruimte ', permanente oogst van menselijk bewustzijn gegenereerd, dankzij en ondanks dat menselijk gedrag. En het scheppend principe schenkt genade, door de werkelijkheid eindig te laten lijken. Aldus ontvangen op een eenzame absoluut stille plek op een afgelegen bergtop." EINDE IRONIE.

In beginsel is de mens kwetsbaar en afhankelijk van de dynamiek der voorwaarden. Door het scheppend vermogen wordt de mens vrij en verantwoordelijk voor zijn gedrag. De problemen die daardoor ontstaan zijn oplosbaar, juist door dat scheppende vermogen. Een prachtige constructie die ruimte laat aan positief gebruik maar, helaas, ook aan misbruik. De mens heeft de keuze en PSP volstaat en blijft onzichtbaar.

STELLING DIE HIER UIT VOLGT
"Het negatieve, staat uiteindelijk altijd ten dienste aan het positieve".

Bijvoorbeeld, de criminaliteit genereert de rechtelijke macht, of verkeersregels maken het mogelijk van A naar B te gaan. enz.
Achteraf is deze stelling wel vol te houden, vooruit gelukkig niet want dat zou kwalijk gedrag rechtvaardigen.
De keuzevrijheid maakt het mogelijk het negatieve aan de mens dienstbaar te maken aan het positieve, door de slachtoffer rol te relativeren. Zo is een gesloten structuur negatief en een open structuur positief. Een door de mens geschapen Godsbeeld is negatief en in elk geval relatief en of betrekkelijk. Een open besef, deel van het ondoorgrondelijke wonder te zijn en zonder er vorm aan te geven (verwondering), positief .
Hoe wij als mensen omgaan met de overgebleven verantwoordelijkheid is afhankelijk van de mate waarmee wij leugens blijven koesteren uit angst voor de vrijheid. Vrijheid die verantwoordelijk geeft maar ook de creativiteit daarmee om te gaan. Alles wat binnen de verantwoordelijkheid van mensen valt is maakbaar. Zeggen dat dat niet zo is, is een leugen en ontlopen van de verantwoordelijkheid, zowel individueel als groep. Naar elkaar luisteren, dus ook openstaan voor kritiek, is de weg.
Reageert u a.u.b. Op Sophie@filosoferen.nl

Maar wat te doen dan met Auschwitz en 11 september 2001?
Is deze stelling dan nog vol te houden?

Ja, want hier speelt hoogmoed de leidende rol en hoogmoed is de moeder van alle kwaad en daar zou de mens zich bewust van moeten zijn en dus is het een keuze.
Die keuze wordt gevoed door angst voor de vrijheid dus de angst voor verantwoordelijkheid en creativiteit.
Het aanroepen van God voor een zegen, kan niet anders gezien worden dan een vorm van hoogmoed. Dat is misbruik, doordat de verantwoordelijkheid van eigen daden feitelijk worden afgewenteld op God.

AUSCHWITZ
De Joden met de ' wetenschap' het uitverkoren volk te zijn ( ruim 2000 jaar geleden gaf dat de burger moed maar anno nu is dat meer vol te houden) en daar tegenover de Duitsers in WOII met het 'uberrmenschgevoel'.
Tweemaal hoogmoed dat onherroepelijk leidde tot conformistisch- autoritatief- en destructief gedrag, met alle verschrikkingen tot gevolg.

11 - 9 - 01 en de moord op Theo van Gogh?
Hoogmoed ('postubermenschgevoel') genereert extremisme en extremisme leidt tot destructief gedrag.
Bij volharding van de hoogmoed is het vervolg in idee voorspelbaar en de verschrikkingen voorstelbaar.
De uitkomst van dit en elk ander hoogmoedig gedrag leert of zou toch moeten leren dat dit een heilloze weg is en dat er andere positieve wegen zijn die tot meer menslievende oplossingen leiden. Maar daar is echt moed voor nodig in plaats van overmoed.
Ook in deze zin is eerdergenoemde stelling wel vol te houden.
Hier speelt dus de keuze tussen misbruik en gebruik van ons scheppend vermogen.
Als we kiezen voor gebruik, dan betekend dat, dat we structuren moeten openbreken en aanvaarden dat we in beginsel altijd kwetsbaar zijn en blijven. De keuze wordt dan per definitie positief als de slachtoffer rol wordt verlaten en gekozen wordt voor liefdevol constructief gedrag. Vervolgens zullen we moeten communiceren en permanent leren, onderweg met waarheid bevinding. Dat proces aangaan is de weg naar bevrijding uit het keurslijf van de hoogmoed en geeft ruimte aan het inzicht dat juist kwetsbaar zijn het tegenovergestelde oplevert.

Waarheid bevinding is een ' belofte', maar de antwoorden zullen meer vragen creëren, waarmee de waarheid onderweg blijft. Is dat negatief ? Nee want negatief staat uiteindelijk ten dienste aan het positieve. We kunnen op de puinhopen nog steeds opnieuw beginnen. Niet met hoop, want dan wordt weer heel geraffineerd de eigen verantwoordelijkheid ontlopen, maar met durf uit zelfvertrouwen. (zie de tekst van A. Einstein op pag.1) En zelfvertrouwen kun je scheppen en onderhouden.
' Er is geen dood in absolute zin, de werkelijkheid transformeert permanent'.

Sophie.

Reageert u a.u.b. Op Sophie@filosoferen.nl